Crime, culture and the media

De voorbije dagen zat ik in Maastricht met een aantal Brusselse parlementsleden. In een prachtige boekhandel - een mooie kerk omgetoverd tot een gigantische boekhandel - heb ik een aantal interessante vakboeken gekocht. Eentje daarvan ga ik als eerste met heel veel interesse lezen. Het is het boek "crime, culture and the media" van Eamonn Carrabine.

Het boek gaat over het hoe en waarom de media bericht over alle mogelijke vormen van criminaliteit. Of beter gezegd, hoe en waarom blaast de media sommige zaken op en waarom bericht men liever niet over bepaalde zaken. Zo probeert de auteur een antwoord te zoeken op de vraag of de media verantwoordelijk kan zijn voor stijgen of dalen van onveiligheidsgevoelens. En media moet je daarbij heel breed bekijken : kranten, boeken, tijdschriften, films, docu's, duidingsprogramma's, radio, .... en zeker ook het internet. Het forum bij uitstek waar iedereen eigenlijk kan publiceren wat hij/zij wil. Uiterst interessant want dat is nu net hetgeen onze politieke tegenstanders steeds opwerpen. Wij zouden een haatsfeer scheppen, wij zouden de dingen opblazen en jare jare jare... Terwijl wij (ik) enkel probeer om de zaken zo objectief mogelijk te brengen.

Kan de media verantwoordelijk zijn voor het onveiligheidsgevoel bij de mensen ? Moet de media berichten over criminaliteit ? Hebben de mensen een soort natuurlijk drang om daar over geïnformeerd te willen worden of is het gewoon "entertaining the nation" of "telling stories" ? Interessante vragen voor een debatje in de reactiemodule.

Hoe dan ook een heel interessant boek.

Comments

[Geplaatst door: JB]

Mag ik dat dan eens lenen, nadien ?

[Geplaatst door: Jimmy Jazz]

Twee pistes moet je wel steeds in het achterhoofd houden:

1. In de entertainment wil men graag geweld en conflict zien, daarom ook dat reality-shows het sterkst scoren wanneer de kandidaten ruzie hebben. Bepaalde zenders hebben naast hun doel om actualiteit te tonen ook het winstdoel. Meer geweld in de media zorgt dus voor een grotere winst. In de Amerikaanse media zie je dat nog veel meer, met introducties als 'this could be happening in your house/neighbourhood'. (Michael Moore toont dit goed in zijn documentaire 'Bowling for Columbine'.)

2. Het onveiligheidsgevoel is natuurlijk, het is een evolutionair instinct waardoor mensen steeds op hun hoede zijn voor het onbekende. Uiteraard spelen de politici en de media hier graag op in, maar het is aan de mensen zelf om door rationeel te denken dit oerinstinct te overstijgen. Maar dit betekent uiteraard niet dat feitelijke onveiligheid verdwijnt als we het negeren, maar wel dat we misdaad moeten aanpakken op basis van cijfers en professionele verklaringen, de getuigenis van de 'gemiddelde persoon' kan vaak misleidend zijn.